พับความฝันเก็บในลิ้นชัก...
posted on 24 Oct 2009 17:44 by zizzoznote
สวัสดีค่ะทุกๆ คน รู้สึกว่าตัวเองหายหน้าไปนานเลย
วันนี้วันว่างน่ะค่ะ เลยแวะมาอัพสะหน่อยเดี๋ยวหยักใหย๋ขึ้น Blog เอา 555+
บังเอิญมีคนถามว่า เวลาที่ผ่านมาไปทำอะไรมาบ้าง
ตอบได้ไม่ยากเลย.. มากมายเลยค่ะ..
1. ตั้งใจเรียนเพราะใกล้จะจบแล้วค่ะ
2. ทำกิจกรรมของชมรม ซึ่งประชุมบ่อยเหลือเกิน เลยไม่มีเวลา
จนนึกว่าชมรมเป็นบ้านไปแล้ว
3. เที่ยวเล่นในกรุงเทพ (ไหนบอกไม่มีเวลาว่าง) ถ่ายรูป ลั๊ลลา อยู่กับเพื่อนๆ ในวันหยุด
และเดินทางกลับบ้าน
4. บลาๆๆ บลูๆๆ บลือๆๆ
5. ล่าสุด ได้มีโอกาสไปงานหนังสือมาค่ะ
ในงานคนเยอะพอสมควร แต่ไม่มาก เพราะเลือกวันที่จะไป (ขนาดเลือกวันนะเนี้ย)
ได้หนังสือมาหลายเล่มเลยทีเดียว
วันนี้มีเวลาว่าง เลยเริ่มอ่านหนังสือที่ซื้อมา
รู้สึกประทับใจหนังสือของคุณ วินทร์ เลียววาริณ จังค่ะ
เป็นหนังสือใน โครงการเติมหัวใจใส่ห้องสมุด เป็นหนังสือประเภทเสริมสร้างกำลังใจค่ะ
จำได้ว่ารอบแรกซื้อแล้วก็เดินต่อไป
พอตอนหลังเพื่อนกลับมาซื้อหนังสือใกล้ๆ บูธที่เพิ่งซื้อหนังสือไป
แล้วเห็นคุณ วินทร์ เลียววาริณ มาแจกลายเซ็น..
ยืนมองตาระห้อยพร้อมทั้งน้ำลายไหล 555+ (เพราะหิวข้าวมากอ่า อิอิอิ)
อ่ะ ต่อๆๆๆ..
ซึงอยากได้ลายเซ็นมาก คนที่ขายหนังสือก็มองเรา แต่ในที่สุดก็ได้แค่มองอ่ะ
ลายเซ็นก็ไม่ได้ ได้แต่มองเหอะๆๆ
แต่ไม่เป็นไร (ปลอบใจตัวเอง555)
หนังสือเล่มนี้ พูดไว้ดีทีเดียว เกี่ยวกับคนฝันโง่ๆ
อ่านไปอ่านมา เอ๊ะ!! เข้ากับตัวเองจังแหะ
หากคุณมีฝัน ทำไมต้องรอ?
มีหลายคนเคยถามแบบนั้น
เราทุกคนมีความฝัน ใหญ่บ้างเล็กบ้าง ตามแต่ขนาดตัว (ไม่เกี่ยวค่ะ ฮ่ะๆๆ)
หลายคนฝันแล้วก็พับเก็บลง เพราะเป็นแค่เพียงฝันลมๆ แล้งๆ
มีอยู่หลายคนทีเดียวที่เคยฝัน
ฝันแบบลมๆแล้งๆ
หากมีคนมาบอกว่า " ฝันไปรึเปล่า?? "
แค่นั้นก็สามารถทำให้ใจฝ่อเลยทีเดียว
เก็บฝันไว้แค่ความทรงจำดีๆ
พออ่านหนังสือเล่มนี้ทำให้รู้ว่า
มีเส้นแบ่งระหว่างความสำเร็จกับความล้มเหลว
เป็นแค่เส้นบางนิดเดียว
โลกนี้ไม่มีฝันโง่ๆ มีแต่ฝันที่จะทำหรือไม่ทำต่างหาก
ตั้งแต่เราเกิดมา...
จำได้ว่ากว่าจะมายืนจุดๆ นี้ได้ ต้องเจออุปสรรคนานาประการเลยทีเดียว
หากเรามีความฝัน ก็สมควรลองดูสักตั้ง
อย่างมากก็แค่ล้ม
ไปไม่ถึงฝัน มันยังดีกว่า..
ไม่ได้ลองทำตามฝัน..
หากยังมีฝัน หยิบมันออกมาใหม่ ปัดฝุ่น
เช้าเกียร์เดินหน้า เดินหน้า และกัดไม่ปล่อยดูสิคะ
เพื่อความฝันจะได้เป็นความจริง
จริงไหมเค๊อะ
ไม่มีความมืด ก็ไม่รู้คุณค่าของแสงตะวัน
ไม่มีความหนาวเย็น ก็ไม่รู้คุณค่าของความอบอุ่น
ไม่มีความสูญเสีย ก็ไม่รู้คุณค่าของการมี
Credit : คุณ วินทร์ เลียววาริณ...
edit @ 24 Oct 2009 22:34:41 by ::ระเบียงอารมณ์::