*~l||l~ :: บันทึกนึกสบาย A new day, On Old Life:: ~l||l~*

เมื่อวานนี้กำลังจะนั่งรถกลับบ้านมากับเพื่อนพอหาที่นั่งได้เส็ดป้าบเห็นผู้หญิงตาบอดคน

หนึ่งกำลังก้าวขึ้นรถเมล์หงะหันมองหน้ากับเพื่อนเรยลุกให้นั่งเขาก้อถามว่าไปสายใต้

ช่ายไหมเรากับเพื่อนก้อคุยกับเขาไปเรื่อยตลอดทางจากอาการที่เพลียๆกำลังคิดว่าจะ

หลับบนรถซะหน่อยหายไปเรยฝนก้อดันตกอีกเป็นอะไรที่เพลียสุดๆรถก้อติดโหเป็นอะไรที่

สุดๆเรยถ้าแม่ไม่โทรมาตามให้กลับบ้านนะไม่กลับหรอกแต่กลับก้อดีเหมือนกานนะได้เจอ

อะไรดีๆได้ช่วยคนอีกแหะนั่งคุยกับเขาแร้วชีวิตเขาน่าสงสารมากมายเรยแหะบ้านอยู่

นครปฐมที่เดียวก่าเราเรยอ่ะบังเอิญมากๆๆเรยแต่เราอยู๋ในเมืองส่วนเขาอยู่ชานเมืองไกล

กว่าเราไปอีกเยอะมากเรยเชื่อมะขนาดมีผู้ชายอยู่นะนั่งอยู่กับแฟนเค้าแต่เขาก้อไม่ลุกให้

ส่วนเบาะข้างหลังเราก้อแกล้งทามเป็นนั่งคุยโทรศัพท์เรากับเพื่อนหละเชื่อเรยจิงๆๆคนสมัย

ดีหงะเพื่อนกับเราต้องหันไปมองอ่ะอยากจะรู้ว่าจะแกล้งคุยโทรศัพท์อีกนานมะพอเราลุกให้

นั่งปับวางโทรศัพท์เรยเหอะๆๆไม่อยากจะว่านะน้ำใจสะกดเป็นกานบ้างไหมอ่ะพอนั่งรถมา

ฝนตกเค้าก้อถามว่า" ฝนตกหนักไหมอ่ะกลัวเอกสารเปียก" ไอ้เรากับเพื่อนก้อบอกไม่หนัก

หลอกแต่จิงๆนะก้อหนักเหมือนกานแระแต่ไม่อยากให้เค้ากังวลอ่ะรถก้อติดฝนก้อตกพอใกล้

ถึงสายใต้เราก้อคอยจับเขาแร้วฝนดันตกหนักดีนะที่เอาร่มมาอ่ะมีแค่1 คันแต่มีกาน3คน

เหอะๆไอ้เราก้อไหนๆก้อมาถึงสายใต้แระก้อกางร่มให้เขาไปส่วนเพื่อนก้อช่วยเขาประคอง

ไปถึงที่รถที่เขาต้องกลับบ้านกว่าจะเดินหารถให้เขากลับบ้านได้อีกเพราะรถเขาคันสุดท้าย

เพิ่งออกไปเมื่อกี้นี้ตอนนั้นเป็นอะไรที่สุดๆเรยน่าสงสารเขามากเรยเขาแทบจะร้องไห้แต่เรา

ก้อช่วยจนถึงที่สุดแระพอหารถได้ก้อฝากเขาให้ไปนั่งข้างๆคนขับเขาจะได้ลงถูกส่วนตัวเรา

ก่าเพื่อนนั้นเปียกสุดๆๆเนื่องจากสละร่มให้เขาแระต้องไปขึ้นรถเพื่อกลับบ้านอีกตอนนั้นก้อ

ปาไปประมาน2ทุ่มกว่าถึงได้ขึ้นรถกลับพอได้ขึ้นรถเท่านั้นแระถึงกับเพลียสุดๆแต่มานั่ง

เม้าส์ก่าเพื่อนสักหน่อยอิอิ เป็นวันที่ประทับใจดีแหะที่ได้ช่วยเหลือผู้อื่นที่เค้าด้อยกว่าเราทำ

ให้รู้เรยว่ายังมีอีกหลายอย่างที่เรายังไม่ได้เจอพอต่างคนต่างเพลียก้อหลับกานไปกว่าจะถึง

บ้านก้อปาไปสะดึกเรยนอนบ้านเพื่อนสะงั้นเรยเพราะกลับบ้านมาพ่อก่าแม่ไม่รู้อยากให้

แปลกใจเล่น555วันนี้ก้อไม่มีไรมากแระมานเป็นเรื่องที่ประทับใจ

ปล.ที่จิงไม่ได้คิดจะอัพเรื่องนี้หรอกแต่คิดไปคิดมาอยากให้ไดอารี่ออนไลน์อันนี้มีแต่สิ่งดีๆ

ปล.1งานเฟรชชี่ของคณะก้อใกล้เขามาแระช่วงนี้เหนื่อยจิงๆเรย

ปล2.นี่อาร์มแกไม่ต้องโทรมาหาช้านบ่อยก้อได้นะช้านเป็นแค่พี่รหัสไม่ช่ายอย่างอื่นโทรมาคุยสะเบื่อไปเรย

ปล3.คุณชายเป็นไงบ้างอ่ะช่วงนี้ไม่ค่อยได้คุยกานเรยแหะงานมายุ่งๆอ่ะลืมเรายังว้า555

ปล4.เด๋วค่อยมาอัพเรื่องที่จะอัพจิงๆสะหน่อยแหะ

ปล5.ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นนะคร้า