เมื่อนาฬิกาหยุดเดิน
posted on 22 Jul 2007 18:43 by zizzoznoteช่วงนี้อยู่ในโหมดไม่สบายอย่างรุนแรงเรย มื่อวานไปหาหมอมาโดนฉีดยาไป 1 เข็มถึงกับระบมเรยทีเดียวเหอะๆ อุตส่าต่อรองกับหมอแร้วนะให้กินยาเยอะแค่ไหนก้อได้อย่าฉีดได้มะคำตอบที่ได้กลับมา" ไม่ได้ครับ " ถึงกับเศร้าเรย555 หายจาก Blog ไปนานพอควรช่วงนี้อยู่ในช่วงใกล้สอบด้วยอ่าคร้า สอบวันที่1-7 ส.ค.ปีนี้สอบติดกานเรยอ่านหนังสือจะทันไมเนี้ยไหนจะไม่สบายอีกเห๊อ!!ชีวิตวันนี้เอาเรื่อง"เมื่อนาฬิกาหยุดเดิน "มาให้อ่านกานคร้าอ่านแร้วรู้สึกโดนดีแหะ
ใครที่ผูกนาฬิกาบ่อย ๆ จนติด
คงจะรู้สึกได้ . . . ในวันที่นาฬิกาหายไปจากข้อมือ
ฉันเอง . . . ก็เป็นคนที่ผูกนาฬิกามาตลอด . . .
หากวันไหนลืมจะรู้สึกว่า . . . บางอย่างมันหายไป
มันว่าง ๆ และขัดเขินทุกครั้ง . . . ที่ยกข้อมือที่ว่างเปล่าขึ้นมาดู
เมื่อราวสองปีก่อน . . . ที่นาฬิกาเรือนโปรดของฉันพัง
ด้วยความไม่มีสติ . . . ฉันเอาข้อมือไปทุบผนังห้องน้ำเล่น ๆ
โชคร้าย . . . ที่มือไม่เป็นอะไร นาฬิกาต่างหากที่พินาศ .. กระจกร้าว
ฉันถอดมันออกวางไว้ . . . ไม่ยอมเอาไปซ่อม
ด้วยว่า . . . รู้สึกถึงภาพเก่า และวันเวลาที่เก็บอยู่ในนั้น
ฉัน . . . เลิกใส่นาฬิกา และพบว่า ตัวเองมีอาการยกข้อมือเก้อ
เก้ออ . . . อยู่เป็นเวลานานพอดู
ความเคยชินของคนเรา เกิดขึ้น . . .
เมื่อเราทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นประจำ . . . ในระยะเวลานานพอควร
และยังคงความเคยชินอยู่
เมื่อสิ่งหนึ่งสิ่งนั้นหายไปในระยะแรก ๆ
จนเวลาผ่านไปนาน . . .
ฉันจึงเริ่มชิน . . . กับการแอบมองเข็มนาฬิกาบนข้อมือคนอื่น
เวลาผ่านไป พร้อมกับบาดแผลที่เริ่มเลือนหาย
ฉันคิดโง่ ๆ ว่า . . . ภาพเหล่านั้นจะตายไปพร้อมนาฬิกา แต่มันไม่ใช่
ฉันตัดสินใจซ่อมนาฬิกา
เมื่อมันกลับมาวันแรก ๆ ฉันรู้สึกไม่คุ้น
จนถึงตอนนี้ . . . ก็ยังไม่คุ้น
ฉันยังแอบมอง . . . นาฬิกาบนข้อมือคนอื่น อยู่เหมือนเดิม
ฉันรู้สึกเขินแกมขำทุกครั้ง . . . ที่แอบมองข้อมือคนอื่น
ทั้ง ๆ ที่มีนาฬิกาอยู่บนข้อมือของตัวเอง
ฉันนึกถึงใครบางคน . . . ที่มักจะปรากฏตัวพร้อมรอยยิ้มเสมอ ๆ
ในบางช่วง ที่เขาหายหน้าหายเสียงไป . . .
ฉันรู้สึกขาด ๆ แต่ก็เพียงชั่วเวลาสั้น ๆ
ในบางครั้ง . . . ฉันพอใจที่มีเขาอยู่ใกล้ ๆ
ในวันที่ไม่แข็งแรง . . .
แต่ . . . ในบางครั้งฉันกลับรู้สึกพอใจ
กับการได้เดินคนเดียว . . . เดี่ยวเดี่ยวในวันว่าง
หรือเป็นความผูกพัน หรือเป็นเพียงความเคยชิน
หัวใจฉัน . . . ยังตอบคำถามได้ไม่กระจ่างชัดนัก
"คนเราจะรู้ค่าก็ต่อเมื่อ . . . สูญเสียสิ่งนั้นไป"
ฉันมักได้ยินใคร ๆ พูด
แต่ . . . ฉันกลับคิดว่า หากฉันยังมองไม่เห็น
ฉันน่าจะยอมเสียไปดีกว่า . . . เพื่อให้ซึ้งถึงคุณค่านั้น
ฉัน . . . ไม่อยากเอาเปรียบเขา
หากจะรั้งเขาไว้ด้วยความคุ้นเคย ที่ไม่ใช่ความผูกพัน
ฉัน . . . ไม่อยากโกหกตัวเอง
หากจะรั้งเขาไว้ . . . ด้วยความไม่แน่ชัด
ฉันมีคำถาม . . . ที่ยังขบไม่แตกกับคำว่า . . .
ผูกพัน หรือว่าจะเป็นแค่คุ้นเคย
บางที . . . มันอาจจะเป็นการดี
หากฉันจะอยู่ห่าง ๆ หรือตัดขาด
เพื่อให้รู้จัก . . . หัวใจของตัวเองมากขึ้น
กับใครบางคน . . . ที่ขาดหายไปจากชีวิต
อาจเป็นเหมือน . . . นาฬิกาที่ขาดสาย
อาจรู้สึกแปลบ ๆ และมองหากับการหายไปในช่วงแรก
แต่ไม่นาน . . . คงจะชิน

ปล.1 ขอบคุณป๊าก่าแม่มากเรยน๊ารักนะจุ๊ฟฟ
ปล.2ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นคร้า อัพเส็ดก้อจะไป Sleep แระรู้สึกปวดหัวเหอะๆ
Edit
ดีจัยด้วยน๊าก่าพี่ชายสุดที่รัก เมื่อคืนทั้งเล่น M แระ คุยโทรสับ พี่ชายเรานี่เองที่โทรมา
บอกมาถึงกับอึ้งนิดหน่อย55 พี่ชายจะมีแฟนแร้วหิ้วๆๆ จะได้หายเหงาสักทีเนอะ
ถึงยังเรียกแฟนไม่เต็มปากก้อเหอะ ก้อขออวยพรด้วยหละกาน รักกานให้นานๆหละ
อย่าให้ประวัติมานซ้ำรอยนะ ถ้าเจ็บเมื่อไรก้อยังมีน้องคนนนี้เสมอนะขอบคุณที่คอยเป็น
พี่ชายที่แสนดีเสมอมาเจ้รี่ดูแลพี่ชายดีๆๆหละอย่าให้มั่วมานั่งตากยุงอีก
ช่วงนี้มีแต่คนมีความรัก..............
รักเสมอนะพี่ชาย

edit @ 2007/08/10 00:16:06
)
เป็นกำลังใจให้กับการสอบนะคะ
เห็นด้วยคร้า คนเราจะรู้สึกว่าสิ่งบางสิ่ง
มีค่าต่อเรามากเพียงใด ก็ต่อเมื่อ
เราได้สูญเสียมันไป
แต่เมื่อเวลาเดินไป โลกทั้งใบก็คงต้อง
เดินตามไปด้วย ของทุกอย่างต้องมีการ
เปลี่ยนแปลง มีทั้งได้ และสูญเสีย
ยังไงก็ขอให้มีความสุขมากมายนะค่ะ
#1 By » Ñ Õ B U T Ã F Õ Ñ « on 2007-07-22 19:25