*~l||l~ :: บันทึกนึกสบาย A new day, On Old Life:: ~l||l~*

เลิกดองได้สะทีวันนี้มาอัพก่อนวันแม่สักวันอิอิ ร๊ากแม่นะคร้า กลับบ้านมาตั้งแต่เมื่อวาน ก่อนขึ้นรถเราได้เดินไปซื้อตั๋วกรุงเทพ-นครปฐม 1 ที่คะ ได้มาหมายเลข 13 นั่งริมหน้าต่างเป็นอารายที่ชอบอยู่แร้วและได้ยืนรอรถอยู่มีผู้ชายคนหนึ่งเดินมาถามว่าเราหมายเลขไร เรยตอบไปว่า 13ค่ะ สักพักเค้าเดินไปซื้อตั๋วเค้าบอกกับคนจ่ายว่าผมขอหมายเลข 14 ครับเอ้า นั่งใกล้เรานี่ว้า นึกอยู่ในใจโรคจิตป่าววะเนี้ย พอรถมาก้อได้ขึ้นไปนั่งเขาก้อเดินมานั่งข้างๆ ไอ้ราก้อกลัวสิคร้าบท่าน เป็นครายกานฟ่ะ!!ต่างคนต่างมองหน้า555ไก่ตาแตกเรย พอรถเคลื่อนตัวออกชายคนนั้นก้อบรรเลงบทพูดเรย

You: จำเราได้ไหม

Me: ไม่ได้อ่ะ(ครายกานฟะจะไปรู้ได้ไง)

You: จำไม่ได้หรอเมื่อก่อนเราคบกานอ่ะ

Me: เห้ยยยยตอนไหน ชื่อยังไม่รู้เรย หน้าก้อเพิ่งเคยเห็นไปคบกานตอนไหน

You : ตอนอนุบาลไง

Me : 55555

You : เรา...เอง ที่เคยเรียนอยู่อนุบาลและป.1 ด้วยกานไงแร้ว..ก้อย้ายไปเรียนที่กรุงเทพอ่ะ

Me : หยุดก่อนๆๆ ขอนึกแปป ไม่ออกแหะ

You : ไม่ต้องนึกแระเอารูปไปดูเราเคยถ่ายรูปคู่กันตอนนั้นอ่ะ

Me : o_O โอ้วนี่มานรูปงานโรงเรียนสมัยอยู่ป.1ที่อาจานย์จับไปรำไทยคู่กาน55

ยังเก็บอยู่หรอเนี้ยตอนอายุประมาน 7 ขวบโอ้ว 12 ปีแระที่ไม่ได้เจอกาน

แถมในรูปยังมีรูปพ่อแม่ของเราก่าเขาถ่ายด้วยกาน

You : จำได้ยังเอ่ยตอนนี้เรามาเรียนที่กรุงเทพอ่ะพอดีเห็นตั้งแต่เราลงรถแระจะเดินไปทัก

แต่เห็นอยู่กับเพื่อนเรยไม่กล้า

Me : หรอ เราก้อกำลังจะกลับบ้านอ่ะตอนแรกคิดว่าโรคจิตกำลังจะด่าแระ

You : ยังจำที่เราคบกานได้ไหมรักแรกของเราอ่ะ ตอนนี้เราเพิ่งเลิกกับแฟนไป

Me : (เอ๊ะ!!บอกทามไมไม่ได้ถามสะหน่อย)ไอ้เรารึได้แต่ยิ้มๆกำลัง งงๆ

พอแค่นี่ก่อนหลังจากนั้นก้อนั่งคุยกานเรื่อยเปื่อยไม่ได้เจอสะนานรักแรกของช้าน

แปลกเนอะเค้าจำได้แต่เรานี่สิจำแทบไม่ได้เรย555 นั่งสักพักต่างคนก้อต่างลงรถ

ป๊ะป๋าเราก้อมารับอีกตามเคยอีตาYou ดันมาโบกมือบายๆแระดันเดินมาส่งที่รถอีกเท่านั้น

แระป๊ะป๋ามองตามทันที55 สร้างเรื่องแร้วไงสำหรับรักครั้งแรก เห๊อ!!แก้ตัวกานไปช้านนน

ปล.นายหล่อขึ้นกว่าเดิมเยอะม๊ากมากๆๆๆคริคริ

ปล1.กาลเวลาเปลี่ยนแต่ใจคนไม่เคยเปลี่ยน

edit @ 2007/08/11 19:34:25